Kadınlar bazen düşerler...

Kadınların kendilerine özgü bazı erdemleri vardır. Bu erdemler onların her daim en önemli dayanaklarıdır. Bir kadının erdemleri, yeri geldiğinde onun altına sığındığı çınarın gölgesi olur.

Bir kadının en önemli silahı ise, kendine olan güvenidir. En önemli silahı, en sağlam zırhı, en keskin bıçağı, en keskin sözü her zaman kendine olan güvenidir. Bundan dolayıdır ki bir kadın sadece kendine olan güvenini kaybettiğinde yenilir. Pek tabii bir de kendine saygısını. Bu ikisine sahip kadınlar asla yenilmezler...

Ama kadınlar, bazen düşerler... Sonra üzerilerine bulaşmış tozu silkeleyip yeniden devam ederler yürümeye. Sonra tekrar düşerler ve tekrar üzerilerine bulaşan tozu silkeleyip ayağa kalkarlar. Tekrar, tekrar, tekrar ve tekrar, onlarca kez düşerler ve hepsinde yeniden ayağa kalkarlar. Ayağa kalkarken önce başlarını yukarı kaldırırlar sonra kendileri kalkarlar. Bazen yolda yanlarına birilerini alırlar ona destek olsun diye. Bu bir arkadaş, bir dost, bir akraba ya da bir sevgilidir. Ve yine bazen, o kişi asla ona destek olmaz. Önce kadının öz güvenini yolda tümsek yapar. Kadın sendeler... Sonra kadının kendine saygısını, kadının yolunda tümsek yapar yanındaki. Kadın tekrar sendeler ama yinede düşmez... Bu sefer kadının ona sevgisini, kadının yolunda bir çukur haline getirir düşsün diye kadın. Kadın, bazen düşer o çukura. Düşerse eğer, düştüğünü anladığı an çıkar o çukurdan. Sonra öz güvenini ve kendine saygısını koyar cebine, yoluna yalnız devam eder...

Yalnız kalır, ağlar, kırılır, düşer, sendeler ama asla yenilmez kendine güveni olan kadın. Her seferinde kendi başına, başı dik bir şekilde ve bir öncekinden daha güçlü devam eder yoluna kaldığı yerden. Öz güveni olduğu sürece ardı yoktur kadının, Karşısındaki her ne olursa olsun mücadele edebilir çünkü. Eğer sığınacak bir limana ihtiyacı olursa, bu limanın gerektiğinde yalnızca kendisi olacağını iyi bilir kendine güveni olan kadın.

Sonra o güçlü kadınlar, bazı güzel yazan adamlara onlarsız yapamayacaklarını hissettirirler. O adamlar, o güçlü kadınlara güzel sözler, güzel mektuplar, güzel şiirler ve güzel şarkılar yazarlar...

Ama bazen öyle bir zaman gelir ki, o güzel yazan adamlar, o güçlü kadınların yalnızca anılarında kalırlar...